Morocco.gr –
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) μόλις ενέκρινε τη χρήση φαρμάκων της οικογένειας GLP-1 – συμπεριλαμβανομένων της λιραγλουτίδης, της σεμαγλουτίδης και της τιρζεπατίδης – για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Αυτές οι θεραπείες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ήδη για τη θεραπεία του διαβήτη, συνιστώνται πλέον για μακροχρόνια θεραπεία σε ενήλικες, με εξαίρεση τις έγκυες γυναίκες. Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί μια σημαντική καμπή στον αγώνα κατά της παχυσαρκίας, ιδίως καθώς οι ειδικοί τη θεωρούν ως ένα “σημαντικό βήμα” που ενδέχεται να βοηθήσει “εκατομμύρια ανθρώπους” που πάσχουν από υπερβολικό βάρος. 19659002]Μια σημαντική θεραπευτική καμπή
Για να αναλύσει τις επιπτώσεις αυτής της απόφασης, η εφημερίδα “Le Matin” επικοινώνησε με τον Dr Tayeb Hamdi, γιατρό και ερευνητή σε θέματα πολιτικών και συστημάτων υγείας. Σύμφωνα με τον εν λόγω εμπειρογνώμονα, η άφιξη του GLP-1 αποτελεί “πραγματική καμπή”, καθώς “η παχυσαρκία και ο διαβήτης είναι πολύ διαδεδομένα φαινόμενα, υπεύθυνα για υπέρταση, εγκεφαλικά επεισόδια, νεφρική ανεπάρκεια και νοσηλεία. Οι συμβατικές θεραπείες δεν είναι πάντα σε θέση να σταθεροποιήσουν τους ασθενείς”
. Για τον λόγο αυτό, εξηγεί, η εμφάνιση αυτών των νέων φαρμάκων ανοίγει μια διαφορετική θεραπευτική οδό. Ο Δρ Hamdi επισημαίνει ότι τα μόρια GLP-1 διακρίνονται από τον τρόπο δράσης τους: “Δρουν όχι μόνο στο πάγκρεας, αλλά και στον εγκέφαλο, ρυθμίζοντας την όρεξη, το αίσθημα κορεσμού και τη διατροφική συμπεριφορά“.
Ο Dr Hamdi επισημαίνει ότι οι πρώτες θεραπείες με GLP-1 έδρασαν κυρίως επιβραδύνοντας την κένωση του στομάχου, γεγονός που οδήγησε σε ταχύτερο αίσθημα κορεσμού . Ωστόσο, τα πιο πρόσφατα μόρια προχωρούν ακόμη παραπέρα: “Ορισμένα βοηθούν επίσης στην καλύτερη αξιοποίηση του λίπους και της γλυκόζης”, εξηγεί, προσθέτοντας ότι χάρη σε αυτές τις συνδυασμένες επιδράσεις, τα αποτελέσματα που παρατηρούνται είναι ιδιαίτερα σημαντικά: “Έχουμε δει απώλειες βάρους έως και 20% του σωματικού βάρους, που είναι σχεδόν όσο κάποιες βαριατρικές χειρουργικές επεμβάσεις.”
Παρά τις εξελίξεις αυτές, ο Δρ Hamdi επιμένει σε ένα κεντρικό σημείο: τα φάρμακα αυτά, αν και εξαιρετικά αποτελεσματικά, πρέπει να χορηγούνται αυστηρά σύμφωνα με τις ιατρικές ενδείξεις. “Κάθε μόριο έχει μια έκδοση σχεδιασμένη για διαβήτη και μια άλλη για παχυσαρκία. Δεν είναι εναλλάξιμα. Πάνω απ’ όλα, δεν είναι θαυματουργές θεραπείες: πρέπει να αποτελούν μέρος μιας ολιστικής προσέγγισης, με ιατρική παρακολούθηση, κατάλληλη διατροφή και τακτική άσκηση”, προειδοποιεί. Στο σημείο αυτό, ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ συμμερίζεται την ίδια θέση, υπενθυμίζοντάς μας ότι αυτά τα φάρμακα δεν μπορούν από μόνα τους να λύσουν την παγκόσμια κρίση της παχυσαρκίας
Η χρήση πρέπει να ελέγχεται και η πρόσβαση να είναι εγγυημένη
Ο δρ Χαμντί προειδοποιεί επίσης για ορισμένες καταχρήσεις, ιδίως για τη χρήση αυτών των θεραπειών από άτομα που θέλουν απλώς να χάσουν μερικά κιλά. Επισημαίνει ότι η παχυσαρκία αρχίζει από έναν δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ = βάρος [kg] ÷ ύψος² [m²]) 30 και το υπέρβαρο από 25. “Εκτός αυτών των ενδείξεων, η σχέση οφέλους-κινδύνου μπορεί γρήγορα να γίνει δυσμενής, καθώς οι ανεπιθύμητες επιπτώσεις είναι πιθανό να είναι μεγαλύτερες από τα πραγματικά οφέλη”, προσθέτει.
Στο πνεύμα αυτό, ο Δρ Hamdi επισημαίνει επίσης ότι “κάποιος που είναι μόλις 5 κιλά πάνω από το φυσιολογικό του βάρος στερεί τη θεραπεία από έναν διαβητικό ή έναν παχύσαρκο”. Η κατάσταση αυτή είναι ακόμη πιο ανησυχητική δεδομένου ότι η πρόσβαση σε αυτά τα φάρμακα είναι περιορισμένη σε πολλές χώρες. Το άλλο μείζον ζήτημα, προσθέτει, είναι η ισότιμη πρόσβαση. “Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η θεραπεία κοστίζει πάνω από χίλια δολάρια το μήνα. Στο Μπαγκλαντές, μια γενική έκδοση κοστίζει λιγότερο από 20 δολάρια, αφού η πένα για την ένεση κοστίζει μόνο 5 δολάρια. Δεν πρέπει να επαναλάβουμε αυτό που συνέβη με τις θεραπείες του AIDS”, προειδοποιεί. Κατά την άποψή του, ο κίνδυνος είναι επομένως να αυξηθούν οι ανισότητες, όχι μόνο μεταξύ των χωρών, αλλά και εντός μιας χώρας, μεταξύ εκείνων που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν για αυτές τις θεραπείες και εκείνων που τις χρειάζονται πραγματικά
Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι προκλήσεις, ο ΠΟΥ τονίζει την ανάγκη να εφαρμοστούν στρατηγικές για τη διεύρυνση της πρόσβασης, ιδίως μέσω κλιμακωτής τιμολόγησης, ομαδικών αγορών και εθελοντικών αδειών. Ο οργανισμός του ΟΗΕ προειδοποιεί επίσης για τη διάδοση των παραποιημένων προϊόντων, η οποία αποτελεί αυξανόμενη απειλή . Από το 2026, σχεδιάζει να υποστηρίξει τις χώρες στην ανάπτυξη ενός πλαισίου ιεράρχησης προτεραιοτήτων για να διασφαλίσει ότι οι πιο ευάλωτοι ασθενείς θα αντιμετωπίζονται πρώτοι
. Σύμφωνα με τον Dr Hamdi, ο στόχος παραμένει σαφής: “Να διασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση και να ενταχθούν αυτά τα φάρμακα σε μια παγκόσμια προσέγγιση: διατροφή, σωματική δραστηριότητα και ιατρική παρακολούθηση. Τα GLP-1 είναι ένα σημαντικό εργαλείο, αλλά ένα μεταξύ άλλων”
Nabila Bakkass | 08 Δεκεμβρίου 2025 AT 17:32