Morocco.gr –
Μόλις ανέβηκε στη σκηνή, η Lauryn Hill, η οποία έγινε γνωστή τη δεκαετία του 1990 ως μέλος του συγκροτήματος «Fugees», έφερε μια νότα νοσταλγίας στο Anfa Park, προσφέροντας στους θαυμαστές της ένα συναρπαστικό ταξίδι στην καρδιά του μουσικού της κόσμου, όπου συνυπάρχουν, μεταξύ άλλων, το χιπ-χοπ, η σόουλ, το R&B και η ρέγκε.
Υπό τις επευφημίες του κοινού, η Αμερικανίδα τραγουδίστρια, ράπερ και συνθέτρια έκανε μια εντυπωσιακή είσοδο. Με μια πρωτότυπη και κομψή εμφάνιση, η κ. Lauryn Hill συνοδεύτηκε αμέσως στη σκηνή από τον τον Wyclef Jean, επίσης πρώην μέλος των Fugees, για μια στιγμή καθαρής συγκίνησης.
Με μεγάλη χημεία μεταξύ τους, οι δύο καλλιτέχνες ερμήνευσαν εκ νέου τα πιο εμβληματικά τραγούδια των Fugees, όπως τα «Ready or Not», «Killing Me Softly» και «Fu-Gee-La», τα οποία τραγούδησε μαζί τους ένα τεράστιο πλήθος.
Αναδεικνύοντας τη μουσική ποικιλομορφία σε όλο της το μεγαλείο, το ντουέτο ενθουσίασε ένα κατακτημένο κοινό, αποτελούμενο από θαυμαστές όλων των ηλικιών. Μια απόδειξη ότι η μουσική έχει τη δύναμη να αψηφά το χρόνο, να διασχίζει τις γενιές και να ενώνει τους μουσικόφιλους γύρω από το ίδιο πάθος.
Κατά τη διάρκεια αυτής της συναρπαστικής συναυλίας, η οποία προσέλκυσε τεράστιο πλήθος, η κ. Lauryn Hill χάρισε επίσης στους θεατές του φεστιβάλ πολλά τραγούδια από τη σόλο καριέρα της.
Με τη μοναδική φωνή της, που συνδυάζει δύναμη και απαλότητα, και τη μαγνητική της παρουσία στη σκηνή, η σταρ ερμήνευσε κομμάτια με επιρροές από το χιπ-χοπ, τη σόουλ, το R&B, τη ρέγκε και το γκόσπελ, τα οποία προέρχονταν κυρίως από το θρυλικό άλμπουμ της «The Miseducation of Lauryn Hill».
Κατά τη διάρκεια αυτής της συγκινητικής συναυλίας, οι δύο γιοι της Lauryn Hill, ο YG Marley και ο Zion Marley, έκαναν μια εντυπωσιακή εμφάνιση στη σκηνή. Ως εγγόνια του θρύλου της ρέγκε, Bob Marley, οι δύο τραγουδιστές κατέκτησαν το κοινό με εμφανίσεις γεμάτες ενέργεια, αποτίοντας φόρο τιμής στη μουσική κληρονομιά της οικογένειάς τους, ενώ παράλληλα διεκδικούσαν μια προσωπική καλλιτεχνική ταυτότητα.
Νωρίτερα το βράδυ, η σκηνή του Casa Anfa δονήθηκε στους ρυθμούς του λατινικού ροκ, εκπροσωπούμενου από Juanes. Ο Κολομβιανός τραγουδιστής και κιθαρίστας έφερε μια εορταστική ενέργεια στη νύχτα της Καζαμπλάνκα με ρυθμούς που ανέδειξαν τον πλούτο μιας λατινικής κουλτούρας χωρίς σύνορα.
Από τις πρώτες νότες, αυτός ο πολυτάλαντος καλλιτέχνης μετέφερε αμέσως το κοινό στον μουσικό του κόσμο, συνδυάζοντας με αξιοθαύμαστη αρμονία λατινικούς ρυθμούς και ροκ επιρροές.
Ξεκινώντας τη συναυλία με το «Me Enamora», ο κολομβιανός σταρ συνέχισε με τα πιο εμβληματικά του κομμάτια, όπως τα «Mala Gente», «Fotografia», «La Noche», αλλά και το παγκόσμιο hit «La Camisa Negra».
Εκτός από τη δυνατή φωνή του και την ενέργειά του επί σκηνής, ο Juanes έδειξε επίσης όλο το εύρος του ταλέντου του ως κιθαρίστας κατά τη διάρκεια αυτής της συναυλίας.
Αλληλεπιδρώντας συνεχώς με τους θαυμαστές του, δημιουργώντας στιγμές συντροφικότητας και επικοινωνίας, ο μοναδικός συνδυασμός του μεταξύ διεθνούς ποπ-ροκ και παραδοσιακών κολομβιανών και λατινοαμερικανικών ρυθμών δεν άφησε κανέναν αδιάφορο.
Στη Σκηνή 21 του φεστιβάλ, η Αμερικανίδα τραγουδίστρια Ami Taf Ra πρόσφερε στους επισκέπτες του φεστιβάλ μια βύθιση στον μουσικό της κόσμο, ανάμεσα στις μαροκινές ρίζες και τις ευρωπαϊκές επιρροές. Πλοηγούμενη ανάμεσα στη σύγχρονη τζαζ, τις ανατολίτικες υφές και τις πνευματικές πινελιές, ενσαρκώνει ένα καλλιτεχνικό ύφος στο σταυροδρόμι των κόσμων και των πολιτισμών.
Μετά τη συναυλία της, η καλλιτέχνιδα εξέφρασε στο MAP τη χαρά και τη συγκίνησή της για την εμφάνισή της στο Jazzablanca, δηλώνοντας ότι αισθάνεται «πολύ τιμημένη» που συμμετέχει σε αυτό το φεστιβάλ.
Εκφράζοντας την ικανοποίησή της για τη θερμή υποδοχή και την «απίστευτη» ενέργεια του μαροκινικού κοινού, ανέφερε ότι ερμήνευσε για την περίσταση διάφορα κομμάτια, των οποίων οι στίχοι αντλούνται από τα έργα του Λιβανέζου συγγραφέα Χαλίλ Γκιμπράν.
Αναφερόμενη στην πολιτιστική της ταυτότητα, η καλλιτέχνιδα υπογράμμισε την επίδραση των μαροκινών ριζών της στο μουσικό της σύμπαν, σημειώνοντας ότι ενσωμάτωσε, μεταξύ άλλων, ήχους γκνάουα και τμήματα τραγουδισμένα στα αραβικά στο τελευταίο της άλμπουμ, όπου η τζαζ κατέχει ουσιαστική θέση.
Στην ίδια σκηνή, ήρθε η σειρά του Bonga να εμφανιστεί στη συνέχεια μπροστά στο κοινό του Jazzablanca. Με απόλυτη πίστη στις ρίζες του και πλήρη ελευθερία στην έκφρασή του, αυτός ο καλλιτέχνης από την Αγκόλα μετέτρεψε τη μουσική του σε πράξη αντίστασης, μεταφέροντας τη γλώσσα και την ταυτότητα του λαού του σε όλες τις ηπείρους και τις δεκαετίες.
Με τη βραχνή φωνή και το φυσικό του χάρισμα, ανέδειξε ιδιαίτερα το semba, ένα μουσικό είδος της Αγκόλας, μελαγχολικό και χορευτικό ταυτόχρονα.
LE MATIN | 11 Ιουλίου 2026 Στις 16:40